Αρχική > Ελληνικό Βlogging, ΘΥΜΌΣ_ΜΈΝΟΣ_ΟΡΓΉ!!!, Οικονομία, Πολιτική > Δόξα τω Θεώ, «Eμφύλιος»: Διαφθορά- Συντήρηση- Παρασιτοκρατία Vs Eξυγίανση- Mεταρρύθμιση- Eργασία

Δόξα τω Θεώ, «Eμφύλιος»: Διαφθορά- Συντήρηση- Παρασιτοκρατία Vs Eξυγίανση- Mεταρρύθμιση- Eργασία

Ποιος έχει σειρά για τον Κορυδαλλό;

Ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο…

Το 1963 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο πρεσβύτερος είχε αναφωνήσει την περίφημη φράση «Ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο» όταν αντελήφθη πως ο Γρηγόρης Λαμπράκης δολοφονήθηκε από το τότε παρακράτος.Την υπόθεση Λαμπράκη είχε αναλάβει τότε ένας εισαγγελέας με προσήλωση στους τύπους του λειτουργήματος, μέχρι «ξεροκέφαλης» άρνησης να υποκύψει στις πιέσεις της παραεξουσίας και ενδεχομένως της εξουσίας, καθώς συχνά τα είδη δεν αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία.

Την εβδομάδα που πέρασε οι δυο οικονομικοί εισαγγελείς, μετά από μερικούς μήνες μόνο θητείας  υπέβαλαν ομού τις παραιτήσεις, καταγγέλλοντας παρεμβάσεις στο έργο τους.

Την επόμενη ο πρωθυπουργός κ. Λουκάς Παπαδήμος κάλεσε τον υπουργό δικαιοσύνης για εξηγήσεις.

Μια μέρα αργότερα, μετά την απολογία τους στο εισαγγελέα Αρείου Πάγου κ. Τέντε, οι δυο εισαγγελείς αναίρεσαν τις παραιτήσεις τους και επανήλθαν στις θέσεις τους, προς απογοήτευση όσων θερμόαιμων φίλων του δικαίου και της κάθαρσης, καθώς δεν έδωσαν ονόματα για το πόθεν έσχες τον πιέσεων…

Ενίοτε οι απαντήσεις με λόγια είναι περιττές… η σημειολογία των κινήσεων στη ροή του χρόνου είναι που μετράει.

Την πρώτη εργάσιμη,  μετά την Πρωτοχρονιά, ο οικονομικός εισαγγελέας κ. Πεπόνης παρέπεμψε τον γενικό γραμματέα του υπουργείου οικονομικών για απιστία.Πρόκειται για την γνωστή ιστορία με τα καύσιμα που είχε καταγγείλει παραιτούμενος ο κ. Διομήδης Σπινέλλης. Ο κ. Σπινέλλης μεταξύ άλλων μερικές  μέρες αργότερα είχε καταγγείλει το γνωστό σύστημα 4-4-2 πάνω στο οποίο έχει δομηθεί ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός της χώρας τις τελευταίες δεκαετίες.

Την επομένη της δήλωσης Σπινέλλη ο υπουργός οικονομικών ζήτησε να περάσουν όλοι οι υπάλληλοι και τα στελέχη του φοροεισπρακτικού μηχανισμού από πόθεν έσχες, μια πρωτοβουλία που είχε αναγγείλει ο προηγούμενος Γενικός Γραμματέας του υπουργείου  κ. Γεωργακόπουλος μερικούς μήνες νωρίτερα, αλλά κατά τον γνωστό τρόπο ποτέ δεν υλοποιήθηκε…

Την επομένη ακριβώς οι συνδικαλιστές του υπουργείου οικονομικών προανείγγειλαν απεργιακές κινητοποιήσεις και προειδοποίησαν πως δεν θα ανεχθούν το διασυρμό του κλάδου.

Εκλαμβάνοντας σαν διασυρμό τον έλεγχο και την απόδοση δικαιοσύνης στους ενόχους με απαλλαγή των αθώων από τις σκιές και τις φήμες και όχι την παραμονή της υπόληψης του συνόλου  των εργαζομένων στο έλεος του διασυρμού των φημών και αυτών που οι περισσότεροι Έλληνες γνωρίζουν και όλοι υποπτεύονται.

Αν πρωθυπουργός δεν ήταν ο κ. Παπαδήμος αλλά ο προηγούμενος ή ο προηγούμενος του προηγούμενου, και δεν είχε αντιδράσει όπως αντέδρασε στην είδηση της παραίτησης των δυο εισαγγελέων, θα είχαμε την εξέλιξη που έχουμε;

Την Πρωτοχρονιά ο κ. Παπαδήμος επισκέφθηκε το κέντρο φιλοξενίας αστέγων του Δήμου Αθηναίων. Σε κάποια μπλογκ διάβασα το ευφυολόγημα πως η επίσκεψη αυτή μοιάζει με  «επίσκεψη εμπόρου όπλων σε θύματα πολέμου».

Την Πρωτοχρονιά ο πρόεδρος της δημοκρατίας εξέφρασε τη στήριξή τους στον πρωθυπουργό, λέγοντας «Του γίνεται πόλεμος. Το βλέπω στις εφημερίδες με σχόλια που θα μπορούσαν να μην γίνονται…».

Θα μπορούσε κάποιος να τις εκλάβει σαν τυπικές δηλώσεις μεταξύ των πολιτειακών παραγόντων. Όχι όμως για την αριστερά, με αφορμή τις δηλώσεις, βγήκε και επετέθη στον πρόεδρο: «ο κύριος και βασικός πόλεμος που διεξάγεται σήμερα είναι απέναντι στον κόσμο της εργασίας και τα δικαιώματά του…. δεν συνάδουν με το ρόλο του Προέδρου της Δημοκρατίας τέτοιου είδους πολιτικές δηλώσεις. Ο ανώτατος πολιτειακός παράγων, πρώτα και κύρια, σύμφωνα με το Σύνταγμα, οφείλει να διαπιστώνει τη λαϊκή δυσαρμονία ανάμεσα στο λαό και την ασκούμενη πολιτική».

Αν θυμάμαι καλά ο πόλεμος του κεφαλαίου ενάντια στην εργασία γίνεται τους τελευταίους τρεις αιώνες από τότε που τον επινόησε ο θείος Κάρολος, και οι εργαζόμενοι δούλευαν 12ωρο με πενιχρότερες απολαβές μέχρι ασιτίας και δεν απεβίωναν από τις επιπτώσεις της χοληστερίνης… αλλά φευ… (για  τους απανταχού κνίτας, πρώην και νυν, ισχύει, λόγω ιδεολογικού εύρους,  ό,τι για τους κόρακας, όποτε κι αν  ανοίξουν το στόμα κρα θα ακουστεί… )

Είναι προφανές πως γίνεται πόλεμος. Αλλά φοβάμαι  πως ο πόλεμος της παρούσης είναι μεταξύ της διαφθοράς και των δυνάμεων της εξυγίανσης. Μεταξύ της συντήρησης και της μεταρρύθμισης. Μεταξύ των δυνάμεων της εργασίας και της παρασιτοκρατίας.

Μεταξύ του παρακράτους και της κοινωνίας των πολιτών. Μεταξύ του υγιούς επιχειρείν και του δια της διαπλοκής με κρατικούς αξιωματούχους και συνδικαλιστές επιχειρείν… Απλά είναι τα όρια θολά και άπαντες βάλουν εναντίον απάντων…

Χαρακτηριστικό του πολιτικώς πράττειν είναι να αντιπαραβάλλεις πλήγματα στους αντιπάλους επί της ουσίας με βάση πολιτικές  θέσεις.

Όμως όπως ο Αλ Καπόνε  δεν συνελήφθη ποτέ για τη δράση του σαν μαφιόζος, αλλά για φορολογικές παραβάσεις, έτσι και το πελατειακό παρακράτος που επί  της ουσίας δομήθηκε εκβιάζοντας την κοινωνία, κάτω από το συνδικαλιστικό φιλολαϊκό μανδύα, είναι διακριτό από τον χρόνο των «χτυπημάτων» και όχι την ουσία των επιχειρημάτων…

Ιδού ο συνδικαλιστικός λόγος του προέδρου των φαρμακοποιών Πειραιά: «Συνάδελφοι, αυτές τις δύσκολες ώρες έχοντας στα χέρια μας ακόμα το φάρμακο, είμαστε σε θέση να επιβάλλουμε και να επιλύσουμε το σύνολο των προβλημάτων, αρκεί να αποφασίσουμε να το στερήσουμε από τον Έλληνα ασφαλισμένο». Βλέπε: Οι τύψεις και οι αναστολές δεν μας ταιριάζουν
Υ.Γ. Για τους φίλους των συνωμοσιολογικών θεωριών ενδιαφέρον έχει η ωμή επέμβαση της Ρωσίας στην ελληνική δικαιοσύνη για την περίπτωση ενός ηγούμενου που διεύθυνε δεκάδες εξωχώριες εταιρείες και ζημίωσε το ελληνικό δημόσιο με παράνομες ανταλλαγές νερού με ακίνητα.  Φυσικά δεν το έπραξε μόνος του αλλά υπήρξαν αντισυμβαλλόμενοι. Το γεγονός όμως πως δεν μπορεί να τους ακουμπήσει ο νόμος χάρη στο έκτρωμα περί ευθύνης υπουργών δεν αναιρεί το καθήκον των δικαστών να τιμωρήσουν όσους ο νόμος το επιτρέπει. Δίκαιο αίτημα είναι να τιμωρηθούν όλοι οι υπεύθυνοι όχι να απαλλαγούν και όσοι δεν καλύπτονται από το νόμο της ντροπής.
  1. 04/01/2012 στο 15:07

    Έτσι μπράβο. Να κι ένα άρθρο με το οποίο συμφωνώ σε όλα!

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: